Wyszukaj zawartość, posty, informacje

Madisonhouse stoi na wzniesieniu tuż naprzeciwko gór Santa Rosa w La Quinta w Kalifornii. Teren ten znany jest jako kraina koni, ze stajniami, polami i górami wokół, zaś 30 mil na wschód leży Palm Springs. Lokalny mikroklimat jest dwojaki: z jednej strony gorące lata i ostre wichry, z drugiej strony umiarkowane zimy i spektakularne piękno przyrody.

Koncepcja Madisonhouse zrodziła się z tych dualności. W celu ochrony domowników przed ekstremalnymi pustynnymi warunkami bryłę domu i materiały wybrano tak, aby chroniły przed słońcem i ostrymi północnymi wichrami. Jednocześnie dom jest całkowicie otwarty wzdłuż wschodnio-zachodniej osi, która tworzy spektakularną wewnętrzną i zewnętrzną przestrzeń mieszkalną ze szklanymi ścianami na całej wysokości, które rozsuwają się, aby ukazać pustynny krajobraz, jasne i górzyste widoki.
Madisonhouse to szereg wolnostojących brył ustawionych pod głównymi poziomymi płytami i między nimi. Wykonano je z kamienia, betonu i dębiny. Stoją w pewnej odległości, tworząc różne podziały wewnętrznej i zewnętrznej przestrzeni, która znajduje się między nimi.

Na południu wielka bryła w części biurowej chroni dom przed nasłonecznieniem i otwiera się na podwórko, kuchnię i oba końce. Na północy bryła z sypialniami tworzy wiatrochron przeciw ostrym wichrom, które osiągają prędkość 100 mph. Bryły te tworzą podwórko, główne bramy wjazdowe i serię szklanych obrotowych drzwi – główne wejście. Zmiana formy brył w kierunku wschodnio-zachodnim tworzy przestrzeń dla otwartej kuchni/jadalni/pokoju dziennego, która poszerza się wzdłuż zachodniej elewacji (z sadzawką). Jest to główna przestrzeń domu, zupełnie otwarta na krajobraz. Szklane obrotowe drzwi z trzech stron otwierają się lub przesuwają i znikają w ukrytych w ścianie otworach. Lastrykowe podłogi oraz biały otynkowany sufit powiększają przestrzeń w poziomie. Oddzielne drugoplanowe bryły – kamienny kominek, kuchnia z ciemnego dębu, drewniana i marmurowa wyspa o długości 9,1 m, dębowe szafki oraz pływające lastrykowe schody –stabilizują przestrzeń i skrywają duże przęsła oraz wsporniki konstrukcji i układów.

Pierwsze piętro częściowo łączy niższe bryły, znajduje się na nim główna sypialnia z zewnętrznym tarasem/kominkiem. Przestrzenie na tym piętrze łączą się z masywnymi/solidnymi/pustymi elementami, tworząc wolno przepływający zestaw wewnętrznych i zewnętrznych miejsc otwartych na krajobraz. Plan jest solidny, prostopadły. Poruszając się po domu, przecinamy przestrzeń pod skosem; dynamiczne rzuty ukośne między bryłami otwierają przestrzeń w różnych kierunkach. Bryły wyznaczają przestrzeń, ale nie definiują jej, pozwalając przeniknąć jej do krajobrazu, a krajobrazowi stać się integralną i dynamiczną częścią domu.

Madisonhouse zaprojektowano tak, aby był czymś więcej niż pasywnie ekologicznym domem. Elementy budynku, połączenia i wyposażenie dobrano pod kątem środowiska. W projekcie wykorzystano ściany ICF, tworząc doskonale izolowane połączenia R60. Kamienne i betonowe ściany o grubości 1,2 m, głębokie szklane wnęki i wielkie wspornikowe występy dachowe mają chronić dom przed intensywnym pustynnym nasłonecznieniem. Dom otwiera się z każdej strony, wciąga powietrze przez komin słoneczny na pierwszym piętrze. Dzięki podwórku z sadzawką i basenem głównym powstaje para chłodząca parter. Wysokoefektywne szkło, wysoka wydajność systemów mechanicznych, instalacje i panele fotowoltaiczne zmniejszają profil energetyczny domu.
Madisonhouse jest studium dualności, tak jak pustynny klimat. Wielkie, otwarte i płynne przestrzenie nadają kształt masywnym, solidnym, stałym elementom. Podłogi i blaty z jasnego, białego lastryko kontrastują z ciemnym dębem szafek. Surowe kamienne ściany definiują ramy precyzyjnie wykonanych metalowych i szklanych drzwi. W domu znajduje się 80 przesuwanych szklanych ścian; wszystkie ustawiono tak, żeby wysuwały się i całkowicie znikały w ukrytych w ścianie otworach. Do budowy domu wykorzystano tylko siedem materiałów: lastryko, beton, kamień, tynk, dębinę, marmur i szkło. Wykorzystano je na przeróżne sposoby wewnątrz i na zewnątrz.

Ściany zewnętrzne zaprojektowano tak, aby wtapiały się w pustynny krajobraz. Ściany zrobiono z kamienia wydobytego na miejscu, dzięki czemu budynek pasuje do otoczenia i przyległych gór. Nad nimi wznoszą się białe poziome linie dachu, tak samo nad wspornikami ścian. Jest to seria wyrazistych rzeźbionych kształtów, które nawiązują do wielkości i poziomego charakteru pustyni, łącząc dom z naturalnym środowiskiem.

 

xtenarchitecture.com
 

Images © Jeremy Bitterman, Steve King, Art Gray